ایجاد محیطی که در آن کودک دو زبانه تماسی مساوی با هر زبان داشته باشد، سخت است. نظریه ها و توصیه ها یک چیز هستند و زندگی واقعی چیز دیگری است. ایجاد تماس کافی با هر زبان غیر ممکن نیست، اما گاهی ایجاد این تعادل سخت می شود و کودک به یکی از زبان ها حرف نمی زند. تشویق کودک دو زبانه به صحبت کردن به هر دو زبان باعث تثبیت یادگیری در او می شود.

لیز، و همسرش به دو زبان انگلیسی و آلمانی مسلط هستند و هر دو از زمان تولد فرزندشان به یکی از این زبان ها با کودک صحبت کرده اند. اما اخیرا پسرش پاسخ لیز را فقط به زبان انگلیسی می دهد و از آن بدتر اینکه گاهی متوجه حرف های او به آلمانی نمی شود و از او معادل آن را در انگلیسی می پرسد.

این اتفاق در خانواده های دو زبانه رایج است.

کودک هر دو زبان را می فهمد، اما ترجیح می دهد به یکی از آنها صحبت کند.

زبان شناسان از این حالت به دو زبانگی منفعل یاد می کنند.

تشویق کودک دو زبانه به صحبت کردن

راهکارهای تشویق کودک دو زبانه به صحبت کردن به زبان دوم:

چرا این طور می شود؟

آیا ممکن است کودکی که دو زبانه رشد کرده است، پس از مدتی تنها یکی از زبان ها را برای برقراری ارتباط انتخاب کند؟

برای تشویق کودک دو زبانه به صحبت کردن به زبان دوم چه راهکارهایی وجود دارد؟

در ابتدا باید علت انتخاب یکی از زبان ها به عنوان زبان ارتباطی توسط کودک مشخص شود.

در مطالب قبل در مورد روش های پرورش کودک دو زبانه صحبت شد که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید.

تشویق کودک دو زبانه به صحبت کردن به روش آموزش زبان دوم و علت از دست رفتن تعادل در آموزش کودک بستگی دارد.

دو والد، دو زبان:

گاهی انتخاب یکی از زبان ها توسط کودک بدین دلیل است که والدین تنها به یکی از زبان ها مسلط هستند و با همان زبان با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. برای مثال، همسر لیز به آلمانی مسلط نیست و آنها در ارتباط با یکدیگر از زبان انگلیسی بهره می گیرند. این باعث شده است که زبان انگلیسی به زبان خانواده تبدیل شود و پسرشان به آن بیشتر توجه کند.

راه حل:

والدینی که به یکی از زبان ها مسلط نیستند، باید سعی کنند آن را تا حدی فرا بگیرند. این به درک بهتر مکالمات خانوادگی کمک می کند و باعث تشویق کودک دو زبانه به صحبت کردن به زبان اقلیت می شود.

همچنین بخوانید:  افسردگی کودک مهاجر و 5 راهکار برای والدین

میزان تماس با زبان:

محققان هنوز توافق ندارند که چه مقدار تماس با یک زبان برای یادگیری آن کافی است.

بر اساس تحقیقات، چیزی بین 20 تا 50 درصد از زمان بیدار برای یادگیری زبان کافی است.

این به عوامل متعددی از جمله زمانی که والدین به طور فعال با کودک حرف می زنند و دیگر روش های تماس با زبان بستگی دارد.

راه حل:

سعی کنید تعادلی بین دو زبان ایجاد کنید.

این مسئله برای کودکانی که به مدرسه می روند بیشتر اهمیت دارد.

چنین کودکی بیشتر روز خود را با زبان اکثریت سروکار دارد و این می تواند باعث به حاشیه رانده شدن زبان اقلیت در زندگی او شود.

برای تشویق کودک دو زبانه به صحبت کردن سعی کنید ارتباط او را با کودکانی از جامعه اقلیت بیشتر کنید.

ارتباط او را با اعضای خانواده افزایش دهید (شبکه های اجتماعی یکی از این راه هاست).

و در خانه اوقات خانوادگی بیشتری با هم داشته باشید.

فقدان انسجام در آموزش زبان دوم:

کدام روش را برای آموزش زبان دوم به فرزندتان انتخاب کرده اید؟ یک والد، یک زبان؟ زمان و مکان خاص؟ زبان اقلیت در خانه و اکثریت در جامعه؟

هر روشی را که انتخاب کرده اید، به آن پایبند باشید.

در غیر این صورت، فرزندتان احساس می کند که یکی از این زبان ها به اندازه دیگری مهم نیست و به آن زبان صحبت نخواهد کرد.

این اتفاقی بوده است که برای خانواده لیز افتاد.

او با پسرش به آلمانی حرف می زد و همسرش به انگلیسی.

اما از آنجا که همسر لیز آلمانی را متوجه نمی شد، به تدریج لیز در مکالماتش با پسرش از انگلیسی استفاده کرد تا همسرش هم متوجه مکالمات بین خانواده بشود.

در عین حال، اگر در مکالمات آلمانی بین خودشان، پسرش به انگلیسی جواب میداد به او یادآوری نمی کرد که باید به آلمانی با او حرف بزند.

همه اینها باعث شده بود که در نظر پسرش، آلمانی زبان غیر مهم به نظر برسد.

راه حل:

زمانی که فرزندتان به زبان اکثریت پاسخ می دهد، جمله او را به زبان اقلیت تکرار کنید و از او بخواهید در ارتباطش با شما از زبان مورد نظر استفاده کند.

برای تشویق کودک دو زبانه به صحبت کردن به زبان اقلیت خونسرد و آرام باشید، اما بر آن پافشاری کنید.

اجازه ندهید کسی شما را از مسیری که انتخاب کرده اید، پشیمان کند.

شما هدفی دارید و باید به آن برسید.

همچنین بخوانید:  سندرم کودک مهاجر چیست و چطور می توان به کودک کمک کرد؟

فقدان نیاز به زبان:

اگر برای کودک نیازی برای استفاده از زبان اقلیت تعریف نکنید، او به زودی استفاده از این زبان را رها خواهد کرد.

راه حل:

به زبان مادری با فرزندتان حرف بزنید.

ارتباط بیشتری با سنخگویان این زبان برقرار کنید.

کتاب بخوانید، برنامه های تلویزیونی را تماشا کنید و با یکدیگر بازی کنید.

برای تشویق کودک دو زبانه به صحبت کردن به زبان اقلیت، از نمایش عروسکی و عروسک های انگشتی استفاده کنید.

تصحیح مهارت های زبانی:

نوع تصحیح اشتباهات زبانی در تشویق کودک دو زبانه به صحبت کردن اهمیت دارد.

معمولا این طور است که کودک در یکی از زبان ها آموزش رسمی دریافت می کند. این باعث می شود که دستور زبان، تلفظ و املای او در این زبان تقویت شود.

اشتباهات و خطاهای متعدد در یک زبان باعث می شود که علاقه و انگیزه کودک در صحبت کردن به این زبان کمتر شود.

راه حل:

کلماتی که کودک به زبان اکثریت فراگرفته است را به زبان اقلیت ترجمه کنید.

در تصحیح اشتباهات زبانی از لحن یک معلم استفاده نکنید. دوستانه و آرام جمله صحیح را تکرار کنید.

از فرزندتان سوالی بپرسید تا مجبور شود دوباره به زبان اقلیت موضوع را برای شما شرح دهد.

فقدان افتخار و عزت نفس:

اگر فرزندتان به زبان و فرهنگ خود افتخار کند، بهتر و راحت تر آن را فرامی گیرد.

مسئله پرهیز از حرف زدن به زبان اقلیت زمانی رخ می دهد که کودک در مدرسه یا از سوی همسالان خود مورد تمسخر قرار می گیرد.

بدین ترتیب، او با پنهان کردن هویت و پیشینه فرهنگی اش تلاش می کند که خود را در جامعه اکثریت ادغام کند.

راه حل:

گاهی با فرزندتان در مورد کشور، فرهنگ، دوره کودکی و خانواده تان حرف بزنید.

برای او کتاب بخوانید و موسیقی و فیلم های زبان اقلیت را برای او پخش کنید.

با معلم فرزندتان حرف بزنید و از او بخواهید در مدرسه این موضوع را فراگیر کند که همه کودکان باید به کشور و فرهنگ خود افتخار کنند.

به او بیاموزید که باید به خود افتخار کند. او دو زبانه است؛ کاری که برای بسیاری از مردم جهان میسر نبوده است.

نتیجه گیری:

در کنار تمام راه حل های فوق، فراموش نکنید که ایجاد رابطه خوب و صمیمانه بهترین راه برای تشویق کودک دو زبانه به صحبت کردن است.

به او فشار وارد نکنید و اجازه دهید با سرعت مخصوص به خود زبان های مختلف را یاد بگیرد.

مسیر زبان آموزی را برای او امن، شاد و دوست داشتنی کنید.

منبع:

huffpost

 

Share via
Copy link
Powered by Social Snap