رمزگردانی اتفاقی رایج در کودکان دوزبانه و حتی بزرگ‌سالانی است که دو یا چند زبانه هستند. در مورد کودکان ممکن است فکر کنید او گیج شده است و نمی تواند از زبان ها به طور موثر استفاده کند. اما این کار دلایل مختلفی دارد.

رمزگردانی به چه معنی است؟

طبق تعاریف زبانشناسی،

عمل تغییر زبان از یکی به دیگری در یک مکالمه را رمزگردانی می خوانند.

حتما شما هم با این صحنه مواجه شده اید که وقتی با یک فرد دو زبانه صحبت می کنید، او در بین جملات یک زبان، ناگهانی از زبان دوم استفاده می کند. گاهی تغییر زبان می تواند به شکل وام گرفتن از زبان دیگر باشد، چراکه فرد کلمه ای را به زبان گفتگو نمی داند. همچنین، ممکن است فرد از کلمات زبان دیگر استفاده کند، چراکه احساس می کند آنها بهتر احساسش را بیان می کنند.

این حالت به ویژه در کودکان دوزبانه بیشتر دیده می شود. برای مثال، کودک در حال تعریف یک اتفاق در مدرسه به زبان فارسی برای مادرش است. درست در اوج داستان و هیجانش، بقیه جمله اش را به زبان انگلیسی می گوید. یا گاهی کلمه ای را به فارسی نمی داند و از زبانی برای بیان منظور خود استفاده می کند، که به آن تسلط دارد، یعنی زبان جامعه و دوستان نزدیکش.

رمزگردانی در خانواده هایی که قانون و مرز مشخصی برای استفاده از زبان ها دارند، کمتر دیده می شود. برای مثال، در خانواده ای که قانون است که آلمانی در مدرسه و فارسی در خانه صحبت شود، کمتر ممکن است کودک از آلمانی در خانه استفاده کند. اما همچنان، اگر کودک نداند که ترجمه دقیق کلمه ای چه می شود به آلمانی پناه می برد.

رمزگردانی

دوزبانه ها چه زمانی رمزگردانی می کنند؟

نکته مهم درباره این امر آن است که بیشتر زمانی رخ می دهد که هر دو طرف مکالمه قادر به درک هر دو زبان هستند. بنابراین، اگر والدین مهاجر می بینند که فرزندشان کمتر در خانه از فارسی استفاده می کند و بیشتر به زبان دوم پناه می برد، به این دلیل است که خود نیز پاسخگوی آنها به زبان دوم هستند. کافی است فرزندشان را در ارتباط اسکایپی با مادربزرگ یا پدربزرگ قرار دهند و متوجه خواهند شد که این تغییر زبان کمتر رخ می دهد.

همچنین بخوانید:  تشویق کودک دو زبانه به صحبت کردن

همچنین، کودک بیشتر زمانی به زبان دیگر سوئیچ می کند که در آن موضوع تسلط کمتری به آن دارد. برای مثال، فرض کنید موضوع بحث مکانیک و خودرو است. این موضوعی است که شاید فرزندتان کمتر از زبان شما به فارسی آن را شنیده باشد. پس وقتی می خواهد توضیح دهد که امروز تایر ماشین مدرسه پنچر شد و راننده مجبور شد با ابزارهای مختلف تایر زاپاس را عوض کند، به زبان دوم خود پناه می برد.

هیجان، اضطراب و دیگر موقعیت های عاطفی از لحظاتی است که رمزگردانی بیشتر در آن دیده می شود. حتی اگر دقیق ترین و سخت گیرانه ترین قانون برای استفاده از زبان در خانه شما اجرا شود، توقع زیادی است که انتظار داشته باشید وقتی فرزندتان خشمگین یا ناراحت است، از زبانی استفاده کند که تسلط کمتری به آن دارد.

رمزگردانی ابزار زبانشناسی پیچیده ای است

آیا کودکی که به جای فارسی از کلمات انگلیسی در بین مکالمه اش استفاده می کند، دانش کافی نسبت به موضوع ندارد؟ آیا در طول پروسه زبان آموزی گیج شده و تفاوت بین کلمات فارسی و انگلیسی را نمی داند؟

در گذشته این طور تصور می شد که تغییر زبان ها نشانه ای از فقدان دانش نسبت به زبان است، اما تحقیقات کنونی نشان می دهند که در واقع یک ابزار زبان شناسی پیچیده است. این ذهن است که در حال یافتن بهترین روش ارتباطی است.

در واقع، این طور برداشت می شود که رمزگردانی به جای آنکه نشان تنبلی، عدم اطلاع و دانش و لجبازی کودک باشد، نشان دهنده آن است که او از تمام منابع زبانی و مغز خود برای انتقال معنی استفاده می کند. بنابراین اگر در حال آموزش زبان فارسی به کودک 4 ساله مهاجر خود هستید و یکی از اطرافیان به شما می گوید که فرزندتان مشکلی دارد و زبان ها را با هم قاتی کرده است، نگران نشوید. صرفا به او بگویید که این طور نیست و او در حال استفاده از تمام توان مغز خود است.

همچنین بخوانید:  فرزندم را مدرسه دو زبانه ثبت‌نام کنم یا نه؟

به عبارت دیگر، رمزگردانی فقط به معنی استفاده از زبان دیگر نیست، بلکه تلفیق زبان ها برای انتقال معنی و منظور به شنونده است.

همه ما این کار را تا حدی انجام می دهیم. طرز حرف زدن ما با مشتری با حرف زدن مان با دوستمان فرق دارد. زبانی که برای صحبت با مادربزرگمان استفاده می کنیم، با مکالمه ای که با معلم داریم، فرق می کند.

دوزبانگی مطلق و ایده آل مسیر بسیار سختی است

برای زبان آموزی فرزندتان سخت گیر نباشید. به او زمان بدهید. حتی اگر رمزگردانی فرزند شما به دلیل ندانستن یک کلمه در زبان فارسی باشد، مهم نیست. او به زودی یاد می گیرد که از زبان ها به درستی استفاده کند.

در اینجا نقش شما اهمیت زیادی دارد. شما باید بتوانید خلا واژگانی فرزندتان را در زبان فارسی پر کنید. هر بار که کلمه ای را به زبان فارسی نمی داند، اجازه دهید جمله اش را تکمیل کند. سپس جمله او را با کلمه فارسی مناسب دوباره تکرار کنید.

برای مثال اگر او گفته است: امروز دوستم یک turtle به مدرسه آورده بود. خیلی قشنگ و کوچک بود و داشت strawberry می خورد.

تکرار کنید: پس، امروز دوستت یک لاکپشت آورده بود مدرسه و اون داشت توت فرنگی می خورد؟

پروسه زبان آموزی باید برای فرزندتان جذاب باشد. آموزش طولانی مدت، رسمی و خشک نمی تواند حاصل خوبی داشته باشد. فرزندتان باید از فرآیند یادگیری لذت ببرد و آن را به صورت روزمره فرا بگیرد. در خانه قوانین مشخصی داشته باشید که چه زمانی باید از زبان فارسی استفاده شود و چه زمانی می توان به زبان دوم گفتگو کرد. به این قواعد پایبند باشید و خودتان نیز از آنها تبعیت کنید. یادگیری زبان فارسی را به صورت یک کار روزمره خانوادگی درآورید و در مکالمات خود از آن استفاده کنید. سعی کنید حوزه گفتگوی خود را گسترش دهید و در مورد موضوعات متفاوت گفتگو کنید تا دایره واژگانی فرزندتان بیشتر از پیش تقویت شود.

شما از چه روشی برای آموزش زبان فارسی به فرزندتان استفاده می کنید؟ این روش چقدر موثر بوده است؟ نظرتان را با ما در میان بگذارید.

منبع:

bilingualkidspot

Share via
Copy link
Powered by Social Snap