اگر در مورد روش های آموزش زبان مطالعه کرده باشید، احتمالا در مورد روش یک والد-یک زبان شنیده اید. این روش یکی از مهم ترین و محبوب ترین روش های آموزش زبان به کودکان در خانواده هایی است که مایل به آموزش دوزبانه هستند.

روش یک والد-یک زبان چطور اجرا می شود؟

این روش دقیقا به همان شکلی اجرا می شود که از نامش پیداست. هر کس به زبانی با فرزندش حرف می زند که به آن مسلط تر است. مهم نیست والدین باشد، مادربزرگ-پدربزرگ، دیگر اعضای خانواده، دوست یا معلم باشد. برای مثال، یکی از والدین به زبان انگلیسی و دیگر به فارسی تسلط دارد. گاهی ممکن است تسلط هر دو والد به دو زبان به یک اندازه باشد. در این صورت، انتخاب بر عهده والدین است که هر یک دوست دارند به کدام زبان با فرزند خود صحبت کنند.

اما به طور کلی، بیشتر در خانواده هایی جواب می دهد که هر یک به زبان مادری متفاوتی تسلط دارند و می توانند آن را به صورت صحیح به فرزند خود انتقال دهند.

روش یک والد-یک زبان

آیا روش یک والد-یک زبان واقعا موثر است؟

هیچ یک از روش های آموزش زبان به صورت صد در صد نمی توانند موفقیت را تضمین کنند. در یکی از تحقیقات انجام گرفته بر روی دو هزار خانواده، 75 درصد از کودکانی که به این روش تربیت شده بودند، بسته به میزان تعهد والدین به اجرای تمام اصول این روش، در رسیدن به دو زبانگی موفق بودند.

اصول موفقیت در دو زبانگی

برای آنکه در این روش و هر روش آموزش دو زبانه دیگری موفقیت تضمین شود، تعهد و انسجام مهم است. هر نفر باید به زبانی که انتخاب کرده است، بچسبد و وقتی با کودک حرف می زند فقط به همان زبان صحبت کند و از زبان دیگر استفاده نکند. در ابتدا کودک دچار سردرگمی می شود و ممکن است به زبان اشتباه به والد خود پاسخ دهد. اما آنچه اهمیت دارد تعهد از سوی والد است. او باید همیشه از همان زبان مادری خود استفاده کند. این باعث می شود که به تدریج کودک نیز متوجه شود که باید با هر والد به چه زبانی صحبت کند.

انسجام در حرف زدن به یک زبان توسط هر والد باعث می شود که کودک تماس کافی و مناسبی با هر زبان پیدا کند و در هر دو زبان به اندازه کافی قوی شود.

همچنین بخوانید:  دوستیابی کودک مهاجر و 9 راهکار برای تعامل بهتر در جامعه جدید

معایب روش یک والد-یک زبان چیست؟

یکی از مهم ترین مشکلات این روش همان رعایت انسجام در صحبت کردن به زبان یکسان توسط والدین است. شاید در تنهایی و خلوت رعایت این مسئله ساده باشد. اما اوضاع همیشه آسان نیست. در جمع دوستان خارجی که به هر دو زبان مسلط نیستند، شاید وسوسه شوید که به طور موقت با فرزندتان به زبانی حرف بزنید که همه متوجه می شوند. شاید حتی حرف زدن به زبان خارجی را بی ادبانه بدانید. زمانی که برای خرید به بازار رفته اید، حرف زدن به زبان اقلیت برایتان دشوار و حتی خجالت آور باشد. شاید حس می کنید این کار توجه دیگران را به شما جلب می کند. شاید حتی به شما احساس جداافتادگی از جمع و خارجی بودن می دهد. موارد زیادی نیز وجود دارد که خود کودک مقاومت می کند و از حرف زدن به یکی از زبان ها امتناع می کند. خجالت می کشد یا دوست ندارد در جمع به این زبان حرف بزند.

مسئله دیگری که در ارتباط با روش یک والد-یک زبان وجود دارد، این است که گاهی کودک ورودی بیشتری از یکی از زبان ها دریافت می کند. این مشکل باعث می شود که کودک در یکی از زبان ها قوی تر از دیگری شود.

این مسئله زمانی ظهور پیدا می کند که در خانواده های دو زبانه یکی از والدین زمان کافی برای گفتگوی رودر رو و کافی با فرزندش را ندارد. در مورد زبان اکثریت نگرانی چندانی در این مورد وجود ندارد، چراکه به هر روی کودک در مدرسه و جامعه با این زبان به اندازه کافی مواجه می شود. نگرانی بیشتر برای زبان اقلیت وجود دارد. اگر آموزش زبان اقلیت به عهده والدی باشد که بیشتر ساعت روز خود را در محل کار به سر می برد و ارتباط کمی با کودک برقرار می کند، کودک مواجهه کافی با زبان پیدا نمی کند و به تدریج از آن دور می شود. عدم تسلط به زبان اقلیت باعث می شود که کودک اعتماد به نفس خود را در زبان اقلیت از دست بدهد و برای صحبت کردن با والدینش به زبانی پناه ببرد که به آن تسلط بیشتری دارد.

روش یک والد-یک زبان

چطور می توان فرزند خود را دو زبانه کرد؟

روش یک والد-یک زبان فقط زمانی به موفقیت می انجامد که سه شرط به کار کامل رعایت شود:

  • جدایی استفاده از زبان ها توسط هر والد
  • انسجام در استفاده از زبان ها
  • مواجهه کافی با زبان ها
همچنین بخوانید:  آموزش زبان فارسی با عروسک و 6 نکته در مورد آن

در صورتی که هر والد به اندازه کافی با کودک زمان صرف کند، از موضوعات مختلف حرف بزند، در مکان ها و موقعیت های مختلف با کودک حرف بزند و داده های کافی به کودک بدهد، می توان اطمینان یافت که کودک در هر دو زبان به اندازه کافی به طور موفقیت آمیز عمل خواهد کرد.

بنابراین، والدی که عهده دار حرف زدن به زبان اقلیت است، باید تلاش بیشتری در ارتباط با کودک بکند تا مطمئن شود که کودک به اندازه کافی با زبان مورد نظر تماس دارد.

وقتی با فرزندتان در پارک قدم می زنید، از فرصت استفاده کنید و با او از محیط زیست، طبیعت، گیاهان و هر آنچه می بینید حرف بزنید. مهم نیست دیگران چطور شما را نگاه می کنند یا احساس غریبگی می کنید. به این فکر کنید که دو زبانگی برای فرزندتان مزایای زیادی دارد و یک ارزش است. وقتی در جمع دوستان هستید، به آنها اطلاع بدهید که این روش ارتباطی شما با فرزندتان است و برای ارتباط با او از زبان دیگری استفاده خواهید کرد. مسلما اطرافیان درک خواهند کرد که فرزندتان به این میزان ارتباط نیاز دارد. در حالی که با دوستانتان به زبان انگلیسی صحبت می کنید، اگر می خواهید فرزندتان را مخاطب قرار دهید از زبان اقلیت استفاده کنید.

زمانی که فرزندتان بداند هیچ چیز و هیچ شرایطی نمی تواند مانعی برای حرف زدن به زبان اقلیت باشد، او نیز به حرف زدن به آن زبان بیشتر تشویق می شود و تعهد بیشتر در یادگیری آن نشان خواهد داد.

روش یک والد-یک زبان برایم موثر نبوده است، چه باید بکنم؟

روش های آموزش زبان دوم برای همه با نتایج یکسان همراه نیست. شما باید با توجه به شرایط خانواده روش مناسب را انتخاب کنید. اگر فکر می کنید با استفاده از این روش نمی توانید فرزندتان را به قدر کافی با هر دو زبان آشنا کنید، بهتر است از روش های دیگر آموزش زبان بهره بگیرید. می توانید از یک مدرسه زبان فارسی، معلم خصوصی، ارتباط با خانواده های فارسی زبان، یافتن همبازی فارسی زبان، ارتباط بیشتر با مادربزرگ و پدربزرگ ها و ده ها روش آموزش زبان دیگر استفاده کنید تا فرزندتان به اندازه کافی با زبان فارسی آشنا شود.

آیا تا به حال از روش یک والد-یک زبان استفاده کرده اید؟ برای چه زبان هایی از این روش استفاده کرده اید؟ نتیجه چه بود و چه استراتژی هایی را استفاده کرده اید؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.

منبع:

bilingualkidspot

Share via
Copy link
Powered by Social Snap