فرزندتان تا چند وقت قبل به خوبی به هر دو زبان حرف می زد، و کودک شادی بود. اما به تازگی از مهدکودک گزارش شده است که او ساکت است و حرف نمی زند. اول آنکه، نگران نباشید. کودک شما به احتمال زیاد وارد دوره طبیعی و کاملا رایج سکوت در کودک دوزبانه شده است.

دوره سکوت در کودک دوزبانه چیست؟

از آن به فاز سکوت یا مرحله غیرکلامی نیز یاد می شود و دهه هاست که بر روی آن تحقیق می شود.

این دوره در یادگیری زبان دوم در خردسالان طبیعی است.

ویژگی اصلی آن حرف نزدن، به عبارت دیگر سکوت است که معمولا درست با شروع پیش دبستانی یا مهدکودک همزمان می شود.

این مرحله در کودکان دوزبانه 3 تا 8 ساله ای رایج تر است که محیط زندگی آنان و مردمی که به زبان مادری آنها حرف می زدند، تغییر می کند.

چرا کودک سکوت می کند؟

عموما کودک زمانی سکوت می کند که درمی یابد کسی با زبان مادری او در مدرسه یا مهدکودک آشنا نیست و مهارت های او در زبان دوم به آن اندازه کافی نیست که بتواند به خوبی با دیگران ارتباط برقرار کند.

در نتیجه، کودک برای مدتی در آن محیط سکوت کامل را انتخاب می کند.

به علاوه، کودک در این دوره به زمانی برای گردآوری دانش بیشتر در مورد زبان دوم و جداسازی قواعد و آواهای دوزبان از یکدیگر نیاز دارد.

از این رو، تلاش می کند که در سکوت شواهد زبانی بیشتری جمع آوری کند و برای پیشگیری از خطا در سکوت تمرین می کند.

کودک به صورت درونی در حال تجزیه و تحلیل زبان و ایجاد اعتماد به نفس در خود برای ابراز خویشتن در جامعه است.

اگر از این منظر به سکوت فرزندتان نگاه کنید، نه تنها نگران کننده نیست، بلکه می تواند یکی از زیباترین و هوشمندانه ترین مراحل یادگیری زبان باشد.

مرحله سکوت در کودک دوزبانه

حرف نزدن کودک چقدر طول می کشد؟

معمولا فاز سکوت در کودک دوزبانه کمتر از شش ماه است.

در بسیاری از موارد، حتی دیده می شود که این دوره بسیار کوتاه تر از این بوده است.

در مورد کودکان بسیار خردسال، حدود 3 ساله، این دوره می تواند کمی طولانی تر باشد.

همچنین بخوانید:  8 مورد از اشتباهات رایج در پرورش کودک دوزبانه

فاز سکوت در یادگیری زبان دوم چطور پیش می رود؟

معمولا کودک این مراحل را طی می کند:

  1. کودک برای مدتی به طور کامل در مهدکودک یا مدرسه سکوت می کند.
  2. شروع به تکرار کلمات به زبان دوم می کند.
  3. در تنهایی، آرامش و خلوت خودش کلمات و عبارت هایی را به زبان دوم تمرین می کند (اما در ارتباط با دیگران این کار را انجام نمی دهد). از این مرحله به «یادگیری زیرزمینی زبان» یاد می شود. در واقع، کودک تلاش می کند آموخته هایش را در تنهایی تمرین کند تا جلوی جمع اشتباه نکند.
  4. کودک با استفاده از زبان جدید دوباره وارد جمع می شود و با دیگران حرف می زند.

آیا فاز سکوت در کودک دوزبانه چیزی شبیه به سکوت انتخابی است؟

نه این طور نیست، اما این دو اغلب با هم اشتباه گرفته می شوند:

مرحله سکوت یکی از مراحل طبیعی یادگیری زبان دوم است که با تغییر محیط و ورود به محیطی که افراد با زبان اول (زبان خانه و مادری کودک) آشنایی ندارند شروع می شود.

سکوت انتخابی در کودکان نوعی اختلال اضطرابی نادر است که در آن کودک از حرف زدن در برخی شرایط خاص اجتماعی اجتناب می کند یا در آن دچار مشکل می شود.

این در حالی است که کودک در شرایط دیگر به خوبی می تواند حرف بزند.

تقریبا 90 درصد کودکانی که دچار اختلال سکوت انتخابی هستند، به فوبیای اجتماعی نیز مبتلا هستند.

برخی از این کودکان کاملا ساکت می شوند و هیچ جوابی به اطرافیان نمی دهند و برخی دیگر تنها با یک سری افراد خاص حرف می زنند و دسته ای دیگر حرف های نامفهومی را زیر لب بیان می کنند.

سکوت در کودک دوزبانه در مقایسه با لالی انتخابی

در موارد شدید، کودک حتی از حرکات بدن و زبان اشاره نیز خودداری می کند و گویی منجمد شده است.

آنچه تمایز بین این دو را دشوارتر می کند شواهد تحقیقاتی است که نشان می دهند مهاجرت و نیاز به حرف زدن به زبان دوم می توانند یکی از ریسک فاکتورهای ابتلا به اختلال سکوت انتخابی باشند.

اما توجه داشته باشید که کودکانی که در فاز سکوت یادگیری زبان دوم هستند به تدریج در مراحلی که در بالا ذکر شد، پیشروی می کنند.

این در حالی است که کودکی که دچار سکوت انتخابی باشد هیچ پیشرفتی ندارد و در مراحل اول و دوم (و در بهترین حالت پیشرفت، در مرحله سوم) گیر می کنند.

از سوی دیگر، توجه داشته باشید که سکوت انتخابی بر هر دو زبان تاثیر می گذارد، اما شواهد آن در زبان دوم بارزتر است.

همچنین بخوانید:  سندرم کودک مهاجر چیست و چطور می توان به کودک کمک کرد؟

نقش والدین در کمک به کودک دوزبانه چیست؟

شما یا هر کسی که با کودک در ارتباط است، باید به او اطمینان دهید که به عنوان عضوی از گروه/خانواده/جامعه به خوبی پذیرفته شده است و او را دوست دارید.

به کودک برای حرف زدن فشار وارد نکنید. می دانیم که فشارهایی که معلمان، خانواده، دوستان و جامعه به شما وارد می کنند، زیاد و طاقت فرساست. حتی برخی اصرار دارند که فرزندتان دچار اختلال روانی خاص یا اوتیسم است.

اما به عنوان والدین آگاه و مسئول، اجازه دهید فرزندتان هر موقع مایل بود با شما ارتباط برقرار کند.

توصیه های زیر می توانند برای عبور بهتر از فاز سکوت در کودک دوزبانه مفید باشند:

  • حتی با وجودی که فرزندتان به صورت کلامی واکنش نشان نمی دهد، به حرف زدن با او ادامه دهید.
  • سعی کنید کودک را وارد گروه های کوچک یک تا دو نفره کنید که به زبان یکسانی حرف می زنند.
  • از سوالات مختلف، به خصوص سوالات پایان باز، استفاده کنید که کودک نمی تواند تنها با تکان دادن سر پاسخ دهد.
  • از زبانی برای حرف زدن استفاده کنید که کودک در آن تسلط بیشتری دارد.
  • پاسخ های غیرکلامی را بپذیرید و کودک را وادار به حرف زدن نکنید.
  • تلاش های جزئی و پیشرفت های او را تحسین کنید، اما اغراق نکنید. وقتی فرزندتان چیزی می گوید یا تلاش می کند چیزی بگوید، با لبخند زدن او را تحسین کنید. این به فرزندتان آرامش می دهد.
  • با او بازی کنید و با موسیقی، ریتم و حرکت به آرامش بدن او کمک کنید.
  • بازی نقش به او کمک می کند. اجازه دهید یک عروسک انگشتی انتخاب کند و به جای او حرف بزند. حرف زدن به جای دیگران، به فرزندتان اجازه می دهد که خطاهای زبانی خود را به عروسک نسبت دهد و استرسش را در این رابطه کاهش دهد.

چه زمانی باید برای عبور از فاز سکوت در کودک دوزبانه به دنبال کمک حرفه ای باشم؟

در مواردی که سکوت فرزندتان در مدرسه/پیش دبستانی/مهدکودک ….:

  • طولانی تر از شش ماه شده است.
  • نسبت به دانش، مهارت و تماس او با زبان دوم نامناسب دیده می شود.
  • در هر دو زبان دیده می شود.
  • همراه با علائمی نظیر خجالت شدید یا اضطراب مداوم است
  • یا در صورتی که به هر دلیلی نگران شادی و سلامت روان فرزندتان هستید،

بهتر است با یک روانشناس کودکان و گفتاردرمانگر متخصص در کار با کودکان دوزبانه و کودکان دچار سکوت انتخابی مشورت کنید.

منبع:

banterspeech

Share via
Copy link
Powered by Social Snap